پروژه مشترک لاپو الکان و جوجیارو
فیات توپولینو که بهعنوان یکی از کوچکترین خودروهای برقی بازار شناخته میشود، در پروژهای مشترک میان لاپو الکان و فابریزیو جوجیارو به دو کانسپت متفاوت تبدیل شده است. یکی از این دو مدل، یک اسپیدستر روباز با الهام از پورشه 550 اسپایدر جیمز دین است.
فیات توپولینو بهعنوان کوچکترین و ارزانترین محصول فیات، در اصل نسخهای همخانواده با سیتروئن Ami است. این خودروی برقی کوچک در رده چهارچرخهای سبک L6e قرار میگیرد و به دلیل قوانین این کلاس، محدودیتهایی در زمینه وزن و عملکرد دارد. با این حال، این محدودیتها مانع از آن نشد که فابریزیو جوجیارو، طراح سرشناس صنعت خودرو، و لاپو الکان، کارآفرین ایتالیایی، از توپولینو برای خلق پروژهای متفاوت استفاده کنند.
این دو که دوستانی قدیمی هستند، تصمیم گرفتند به جای ساخت یک سوپراسپرت گرانقیمت یا یک رستوماد، یکی از کوچکترین و در دسترسترین خودروهای بازار را به محصولی متفاوت و سرگرمکننده تبدیل کنند.
دو کانسپت متفاوت بر پایه فیات توپولینو
نتیجه این همکاری، دو کانسپت با نامهای Top. L (Love) و Top. J (Joy) است که توسط استودیوی طراحی GFG Style توسعه پیدا کردهاند. این استودیو پس از جدایی جورجتو جوجیارو و فابریزیو جوجیارو از ایتالدیزاین شکل گرفت.
Top. L یک اسپیدستر کوچک و بدون سقف است، در حالی که Top. J با رویکردی متفاوت، چهار سرنشین را در خود جای میدهد و به یک سقف پارچهای مجهز شده است.
فیات Top. L؛ اسپیدستر کوچک با الهام از جیمز دین
در نسخه Top. L، سقف و بخش شیشهای بدنه توپولینو حذف شده و به جای آن یک شیشه جلوی کوتاه و کشیده در نظر گرفته شده است. درهای معمولی نیز جای خود را به ساختاری موسوم به Wicker Ropes دادهاند؛ تجهیزاتی که بهعنوان یک آپشن برای نسخه جادهای Topolino Dolcevita نیز قابل سفارش هستند.
چراغهای LED جلو نیز طراحی جدیدی دارند و فرم آنها تا حدی یادآور چراغهای فیات 500 است. رینگهای چندپره کرومی با ظاهر کلاسیک، یکی دیگر از عناصر طراحی این کانسپت محسوب میشوند.
بدنه Top. L با رنگ Matte Aquamarine پوشانده شده و در کابین نیز از ترکیبی از چرم و آلکانترا با رنگ هماهنگ استفاده شده است.
به گفته GFG Style، طراحی این نسخه از پورشه 550 اسپایدر مشهور جیمز دین که با نام «Little Bastard» شناخته میشد، الهام گرفته است. البته ابعاد و مشخصات فنی توپولینو باعث شده این ایده در قالبی بسیار کوچکتر و متفاوت اجرا شود.
Top. J؛ توپولینو چهار نفره با صندلیهای غیرمعمول
کانسپت دوم با نام Top. J رویکرد متفاوتی دارد. این مدل برای حمل چهار سرنشین طراحی شده و برای اضافه شدن دو صندلی، فضای بار عقب بازطراحی شده است.
در این بخش یک نیمکت رو به عقب نصب شده و سرنشینان ردیف دوم عملاً پاهای خود را از روی سپر عقب عبور میدهند. همین تغییر باعث شده Top. J دیگر با الزامات کلاس L6e مطابقت نداشته باشد و برای ثبت در رده بالاتر L7e قرار بگیرد.
برای این مدل یک سقف پارچهای در نظر گرفته شده تا از سرنشینان در برابر نور خورشید محافظت کند. درهای لولهای نیز جایگزین ساختار معمول شدهاند و این کانسپت بدون شیشههای جانبی طراحی شده تا تجربه رانندگی روباز را فراهم کند.
الهام از فراری 166 MM برای طراحی Top. J
ترکیب رنگی آبی و سبز Top. J از فراری 166 MM الهام گرفته است؛ خودرویی که آووکاتو جیانی آنیلی در دهه ۱۹۵۰ با آن رانندگی میکرد.
در فضای داخلی نیز همین تم رنگی ادامه پیدا کرده و برای تودوزی از ترکیب رنگهای آبی و سبز در کنار پارچه تری و چرم استفاده شده است. این رنگها همچنین با سلیقه اومبرتو آنیلی و رنگهای شاخص مورد علاقه لاپو الکان در دوران فعالیت او در Garage Italia ارتباط دارند.
فیات توپولینو همچنان ۸ اسب بخار قدرت دارد
نکته جالب درباره این پروژه آن است که تغییرات گسترده ظاهری، با ارتقای فنی همراه نشدهاند. هر دو کانسپت همچنان از قوای محرکه استاندارد فیات توپولینو استفاده میکنند.
این خودرو به یک موتور الکتریکی با توان ۸ اسب بخار معادل ۶ کیلووات مجهز است و انرژی مورد نیاز آن از یک باتری ۵.۵ کیلوواتساعتی تأمین میشود. برد اعلامشده توپولینو نیز حدود ۷۵ کیلومتر است.
بنابراین Top. L و Top. J قرار نیست به خودروهایی برای ثبت رکورد سرعت تبدیل شوند. سازندگان این پروژه معتقدند جذابیت خودرو و علاقه به دنیای اتومبیل لزوماً ارتباطی با میزان قدرت موتور ندارد.
آیا فیات Top. L و Top. J تولید میشوند؟
در حال حاضر برنامهای برای تولید این دو کانسپت اعلام نشده است. با این حال، فابریزیو جوجیارو و لاپو الکان اعلام کردهاند که قصد دارند همکاری خود را ادامه دهند و پروژههای دیگری را نیز در آینده توسعه دهند.
لاپو الکان درباره این همکاری گفته است که او و جوجیارو مدتها به دنبال فرصتی برای ساخت یک پروژه مشترک بودهاند و علاقه مشترک آنها به خودرو، طراحی و حرکت، در کنار نگاه متفاوت به صنعت خودرو، زمینه شکلگیری توپولینوهای جدید را فراهم کرده است.
توپولینو پیش از این هم به پروژههای خاص تبدیل شده بود
پروژه GFG Style نخستین تلاش برای تبدیل فیات توپولینو به یک خودروی خاص نیست. در سال ۲۰۲۴، شرکتهای ایتالیایی Castagna Milano و Carrozzeria Garavini نیز نسخههای سفارشی از این خودروی برقی کوچک را توسعه دادند. این مدلها در تعداد محدود و با هزینه قابل توجه بهعنوان تبدیلهای Coachbuilt عرضه شدند.
خود فیات نیز پیش از این روی قابلیت شخصیسازی توپولینو تمرکز کرده و نسخههای Sport و Vilebrequin را معرفی کرده بود. همچنین در اوایل سال جاری میلادی، کانسپت چهار نفره و مرتبط با توپولینو با نام Multiplina معرفی شد.
در کنار این پروژهها، شایعاتی نیز درباره احتمال تولید نسخهای با نشان Abarth از این خودروی برقی مطرح شده است؛ هرچند در صورت تولید، انتظار میرود تغییرات این نسخه بیشتر در بخش طراحی و ظاهر خودرو متمرکز باشد تا افزایش توان فنی.
فیات توپولینو؛ کوچکترین پایه برای یک پروژه بزرگ
توپولینو شاید از نظر ابعاد، قدرت و عملکرد در نقطه مقابل سوپراسپرتهای ایتالیایی قرار داشته باشد، اما پروژه مشترک لاپو الکان و فابریزیو جوجیارو نشان میدهد که یک خودروی بسیار کوچک نیز میتواند به بستری برای اجرای ایدههای متفاوت طراحی تبدیل شود.
تولوپیلنو با ظاهر اسپیدستر و الهام از پورشه 550 اسپایدر و Top. J با آرایش چهار نفره غیرمعمول، دو برداشت کاملاً متفاوت از یک پلتفرم یکسان ارائه میدهند؛ در حالی که موتور ۸ اسب بخاری و باتری ۵.۵ کیلوواتساعتی توپولینو همچنان بدون تغییر باقی ماندهاند.
