رونمایی پس از یازده سال از جانشین جولیا در نمایشگاه پاریس

وقتی نویسنده‌های بزرگ، کارگردان‌های شهیر و موزیسین‌های برجسته مدت‌ها اثری تولید نمی‌کنند، همه‌ی چشم‌ها خیره به خبرها می‌ماند و قلب‌ها برای دیدن شاهکاری تازه می‌تپد. در دنیای اتومبیل هم آلفارومئو همان هنرمند نابغه‌ای است که یازده سال است جانشینی برای «جولیا» معرفی نکرده و بالاخره پس از مدت‌‌ها انتظار در پاریس، این شهر محبوب عاشقان میزبان تازه‌ترین شاهکار هنرمندان تورینی آلفاست، آن هم با نامی که واقعا قلب هر طرفدار خودرویی را فارغ از تعصبات و پیش‌داوری‌ها به تپش وامی‌دارد: قلب سرخ. 

Cuorerosso ترکیبی از دو واژه‌ی «قلب» و «سرخ»

کوره روسو ترکیبی است از دو واژه‌ی Cuore به معنای قلب و Rosso به معنای سرخ. عشق را در در قلب جای می‌دهند و اصولا وقتی انسان‌ها با قلب‌شان تصمیم می‌گیرند دیگر به آنچه که چشم‌شان می‌بیند اعتنایی ندارند. شاید برای همین است که طراحان آلفا هم چشم‌هایشان را به روی جزئیات غیرضروری بستند و در فرایند طراحی حتی چرخ‌ها و پنجره‌ها را هم کنار گذاشتند و فقط و فقط بر روی تناسبات تمرکز کردند. مثل مجسمه‌سازی که چین و شکن‌ها و جزئیات را برای مراحل بعد می‌گذارد، انگار که میکل آنجلوی افسانه‌ای بخواهد پیکره‌ی اسیر در دل سنگ را رها کند: طراحان آلفا هم حجمی را صیقل داده‌اند که تناسباتش اجازه نمی‌دهد چشم به دنبال جزئیات بگردد. چشم آن‌قدر سرگرم حرکت بین خطوط مواج، دنبال کردن حرکت نور بر روی شکست ظریف بدنه و دنبال کردن رد ظریف ستون C بر روی ماهیچه‌های عقب است که دیگر مجالی برای توجه به تزئینات و عناصر اضافی نمی‌ماند: تجسم تمام و کمالی از فلسفه‌ی «زیبایی ضروری» یا Necessary Beauty آلفارومئو. 
با ۴.۷ متر طول، ۱.۹۸ متر عرض و ۱.۳۳ متر ارتفاع و فاصله‌ی بین دو محور ۲.۹۳ متری، تناسبات کوره‌روسو نسبت به جولیای فعلی، کوتاه‌تر و پهن‌تر است. تغییراتی که باعث می‌شوند هیبت خودرو دراماتیک‌تر و اغراق‌آمیزتر به نظر برسد. 

بازگشت ویژگی‌های اصیل طراحی

طراحان آلفا بعد از مدت‌ها یکی دیگر از ویژگی‌های نوستالژیک این برند اصیل ایتالیایی را برگردانده‌اند: Coda Tronca یا همان فرم عمودی و انگار بریده‌شده‌ی انتهای خودرو. البته که معنی این واژه-«دم بریده»- خودش گویای ویژگی‌های فرم است. این المان‌ طراحی خیلی خوب با ساختار پهن و کوتاه کوره‌روسو هماهنگ شده و قرار دادن چراغ‌های دایره‌ای همیشه محبوب و هیجان‌انگیز آلفا در زیر حجم صلب اما تراشیده‌ای که جزء اصلی این کودا ترونکا هم محسوب می‌شود، جذابیت طرح را چندین برابر کرده؛ خصوصا وقتی که برگردان هنرمندانه‌ی لبه‌ی پایینی سپر را به سمت بالا می‌بینیم و بعید است که با تماشای این منظره احساس نکنیم که خودرو چنان با سرعت در حرکت است که به خاطر مکش باد این دگرگونی فرمی اتفاق افتاده! 

احیای کانوکیاله و کابینی سراسر سرخ

در داخل شاید تکنولوژی طرفداران دوآتشه‌ی آلفا را تا حدی ناامید کند، خصوصا وقتی باخبر شوند که تکنولوژی Steer-by-Wire گروه استلانتیس به برند محبوب‌شان رسیده و دیگر اتصال فیزیکی بین فرمان و چرخ‌ها وجود ندارد. شاید برش خوردن فرمان به این شکل که دیگر حتی بخش بالایی‌اش شباهتی به فرم دایره هم ندارد دیگر نکته‌ای باشد که به مذاق طرفداران قدیمی آلفا خوش نیاید؛ اما در عوض بازسازی صفحه‌ی سرعت‌سنج تلسکوپی معروف آلفا که بر روی جولیاهای دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی جلب توجه می‌کرد، تا حدی جبران مافات کند. به جز این کلاستر معروف به Cannocchiale که با ساختاری تازه در کوره‌روسو بازنمایی شده، سادگی کابین و حضور پر رنگ المان‌های استوانه‌ای شکل به عنوان دریچه‌های تهویه و ادوات کنترلی (مثل تنظیم سیستم صوتی یا تهویه)، حال وهوای اسپرت را با روح ایتالیایی آلفا به خوبی به سرنشینان منتقل می‌کند. خصوصا که فضای داخلی یک‌سره به رنگ سرخ درآمده و فقط کنسول و فرمان و استوانه‌ی «کانوکیاله» هستند که با رنگ مشکی خودشان را متمایز کرده‌اند. 
جالب است بدانیم در رانندگی معمولی دو صفحه‌ی گرد سرعت و دور موتور را به طور مجزا نمایش می‌دهند، اما با انتخاب وضعیت اسپرت یا زمانی که راننده پایش را روی پدال گاز فشار دهد، این دو صفحه در یک صفحه‌ی مرکزی ادغام می‌شوند تا حال‌وهوای عقربه‌ی بزرگ مدل ۳۳ استراداله‌ی دهه‌ی شصت را یادآوری کند. آلفا معتقد است که این کانوکیاله در سایر محصولات آلفا هم قابل تکرار است و منافاتی با کابین هوشمند محصولات استلانتیس که به STLA معروف است، ندارد. 

انعطاف‌پذیری بالا در مشخصات فنی

وزن تخمینی کوره روسو ۱۷۵۰ کیلوگرم است و در زیر کاپوت آن موتور توین توربوی V6 قرار گرفته بر روی مدل فعلی جولیا جای گرفته که قدرت و گشتاور را به هر چهار چرخ ارسال می‌کند. خبر بد استفاده از گیربکس اتوماتیک است. ضمن اینکه آلفارومئو عرضه‌ی نمونه‌های هیبریدی ملایم، پلاگین هایبرید و تمام برقی کوره روسو را هم در دستور کار دارد. 
به نظر می‌رسد که طرح کوره روسو برای تبدیل شدن به یک خودروی تولید انبوه هنوز کار دارد. بسیاری از بخش‌ها مثل فرم صندوق عقب یا نداشتن کاپوت به معنای مرسوم کاملا کانسپچوآل هستند و خیلی بعید است بتوان آن‌ها را در خط تولید حفظ کرد. با این حال آلفا با معرفی این کانسپت نشان داد که وقتی پای حیثیت و به رخ کشیدن هنر و زیبایی‌شناسی در میان باشد، مثل همیشه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. کوره روسو همان‌طور که از نامش پیداست، قلب تپنده‌ای است که خون را به رگ‌های عاشقان این برند محبوب ایتالیایی پمپاژ می‌کند و آن‌ها را به آینده امیدوار نگه می‌دارد.