سوپرخودرویی با شتاب زیر یک ثانیه و قابلیت پرواز

تسلا از نسل جدید رودستر با سه نسخه Performance، Thrust و Rocket رونمایی کرده است. این سوپرخودروی برقی با قدرت ادعایی حدود ۱۵۰۰ اسب بخار، شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت کمتر از یک ثانیه در نسخه Thrust و سامانه پیشرانش گازی الهام‌گرفته از فناوری اسپیس‌ایکس، یکی از متفاوت‌ترین پروژه‌های صنعت خودرو به شمار می‌رود. با این حال، خودروهای معرفی‌شده همچنان نمونه‌های اولیه هستند و تولید انبوه آن‌ها برای سال ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده است.
تسلا رودستر جدید پس از سال‌ها انتظار بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این خودرو که قرار است جانشین رودستر معرفی‌شده در سال ۲۰۱۷ شود، با مجموعه‌ای از فناوری‌های متفاوت در زمینه قوای محرکه، آیرودینامیک و سامانه‌های پیشرانش گازی معرفی شده است.

تسلا برای نسل جدید رودستر سه نسخه Performance، Thrust و Rocket را در نظر گرفته که هرکدام سطح متفاوتی از عملکرد و فناوری را ارائه می‌کنند. در حالی که نسخه Performance بر آیرودینامیک فعال و ایجاد نیروی رو به پایین تمرکز دارد، نسخه Thrust از پیشران‌های گاز سرد بهره می‌برد و نسخه Rocket نیز با استفاده از پیشران‌های بیشتر، قابلیت بلندشدن از زمین را به نمایش گذاشته است.
البته نکته مهم این است که رودستر جدید هنوز به مرحله تولید نهایی نرسیده است. فرانتس فون هولزهاوزن، مدیر ارشد طراحی تسلا، این خودرو را نمونه اولیه‌ای با هدف تولید توصیف کرده است؛ بنابراین، مشخصات و عملکرد اعلام‌شده را باید تا زمان نهایی‌شدن نسخه تولیدی با احتیاط در نظر گرفت.

تسلا رودستر ۲۰۲۸؛ بازگشت یک سوپرخودروی برقی متفاوت

نسل جدید تسلا رودستر بر پایه پلتفرمی کاملاً بازطراحی‌شده توسعه یافته است. این خودرو ادامه مسیر رودستر نخست تسلا، محصول سال ۲۰۰۸ که بر اساس پلتفرم لوتوس ساخته شده بود، محسوب می‌شود؛ اما ارتباط فنی و طراحی آن با نسل قبلی مورد انتظار که در سال ۲۰۱۷ معرفی شد، محدود است.
تسلا در وب‌سایت خود سه نسخه Performance، Thrust و Rocket را برای این خودرو در نظر گرفته است. تفاوت اصلی این نسخه‌ها در تجهیزات آیرودینامیکی و استفاده از سامانه پیشرانش گازی است؛ فناوری‌ای که در نسخه‌های پیشرفته‌تر، عملکرد خودرو را از محدوده متعارف سوپرخودروهای برقی فراتر می‌برد.
ایلان ماسک اعلام کرده است که هدف تسلا، آغاز تولید این خودرو در سال ۲۰۲۸ است. با توجه به سابقه تأخیرهای متعدد پروژه رودستر، این تاریخ همچنان یک برنامه اعلام‌شده محسوب می‌شود و نه زمان قطعی تحویل خودرو به مشتریان.

مشخصات فنی تسلا رودستر؛ قدرت ۱۵۰۰ اسب بخار

رودستر جدید از ساختار شاسی اسکیت‌بوردی استفاده می‌کند؛ آرایشی که در محصولات تسلا از مدل S به بعد دیده شده است. در این ساختار، مجموعه باتری تخت و بزرگ در کف خودرو و بین چرخ‌ها قرار می‌گیرد و نیروی حرکتی از طریق دو موتور الکتریکی نصب‌شده در بخش عقب تأمین می‌شود.
بسته باتری از سلول‌های استوانه‌ای لیتیوم‌یونی ۴۶۸۰ اختصاصی تسلا استفاده می‌کند. به گفته این شرکت، ترکیب شیمیایی و معماری خنک‌کاری باتری بازنگری شده و پوشش تیتانیومی نیز برای افزایش استحکام و کاهش وزن در نظر گرفته شده است.
ظرفیت دقیق باتری اعلام نشده، اما تسلا تأیید کرده است که ظرفیت آن به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از ۱۰۰ کیلووات‌ساعت خواهد بود.
مجموعه قوای محرکه این خودرو از فناوری توسعه‌یافته برای مدل S Plaid الهام گرفته، اما به‌جای سه موتور، از دو موتور الکتریکی استفاده می‌کند. به گفته تسلا، مجموعه محرکه رودستر ۳۰ درصد سبک‌تر و ۵۰ درصد قدرتمندتر از سامانه مورد استفاده در مدل S Plaid است.
توان خروجی مجموع این دو موتور به یک مگاوات، معادل ۱۰۰۰ کیلووات، می‌رسد. این عدد تقریباً معادل ۱۳۴۱ اسب بخار متریک است؛ با این حال، تسلا قدرت خودرو را حدود ۱۵۰۰ اسب بخار اعلام کرده است. هر موتور نیز بنا بر اطلاعات ارائه‌شده، توان ۵۰۰ کیلوواتی دارد.
حداکثر گشتاور اعلام‌شده حدود ۱۰۰۰ پوندفوت، معادل ۱۳۵۶ نیوتن‌متر است. البته این عدد به‌عنوان مشخصه اعلامی مجموعه محرکه مطرح شده و جزئیات روش اندازه‌گیری آن منتشر نشده است.
تسلا همچنین وزن هدف این خودرو را ۱۷۰۰ کیلوگرم اعلام کرده است. اگر این هدف محقق شود، رودستر با نسبت وزن به قدرتی در حدود ۱.۱۳ کیلوگرم به ازای هر اسب بخار روبه‌رو خواهد بود؛ رقمی که برای یک خودروی جاده‌ای بسیار چشمگیر است.

برد حرکتی بیش از ۴۸۰ کیلومتر و شارژ سریع

تسلا برای رودستر جدید برد حرکتی بیش از ۳۰۰ مایل، معادل حدود ۴۸۳ کیلومتر، را هدف‌گذاری کرده است. با توجه به ظرفیت بالای باتری و تمرکز خودرو بر عملکرد، این میزان پیمایش می‌تواند رودستر را از نظر برد نیز در جایگاه قابل‌توجهی قرار دهد.
طبق اظهارات لارس موروی، معاون مهندسی تسلا، شارژ باتری از ۱۰ تا ۸۰ درصد می‌تواند حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه طول بکشد. با این حال، این زمان نیز در شرایط اعلام‌شده از سوی شرکت مطرح شده و برای ارزیابی دقیق آن باید مشخصات نهایی سامانه شارژ و شرایط آزمایش منتشر شود.

نسخه Performance؛ خودرویی که به سطح جاده می‌چسبد

نسخه Performance مدل پایه خانواده رودستر جدید به شمار می‌رود، اما تجهیزات آیرودینامیکی آن از فناوری‌های متعارف خودروهای اسپرت فراتر می‌رود.
مهم‌ترین ویژگی این نسخه، چهار فن الکتریکی پرسرعت در بخش زیرین عقب خودرو است. این فن‌ها هوا را از زیر بدنه خارج می‌کنند و با ایجاد فشار منفی، نیروی مکش رو به پایین تولید می‌کنند. تسلا مدعی است که این مجموعه حتی در حالت توقف نیز می‌تواند خودرو را به سطح زیرین خود بچسباند.
برای افزایش اثر این سامانه، قطعاتی موسوم به حصارهای آیرودینامیکی از زیر بدنه پایین می‌آیند و اطراف بخش‌هایی از باتری را می‌پوشانند. در این حالت، فن‌ها می‌توانند فشار زیر خودرو را کاهش دهند و نیروی مکش بیشتری ایجاد کنند.
در نمایش اختصاصی خودرو، نمونه نمایشی رودستر به‌آرامی از سطح شیب‌دار بالا رفت و در ادامه روی مسیری حرکت کرد که به وضعیت عمودی و سپس وارونه می‌رسید. این نمایش با هدف نشان‌دادن توانایی سامانه ایجاد نیروی مکش و نیروی رو به پایین انجام شد.
تسلا برای نسخه Performance شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت کمتر از ۱.۶ ثانیه و حداکثر سرعت بیش از ۲۱۰ مایل بر ساعت، معادل حدود ۳۳۸ کیلومتر بر ساعت، را هدف‌گذاری کرده است.

آیرودینامیک فعال با الهام از خودروهای فرمول یک

در کنار فن‌های زیر بدنه، رودستر از مجموعه‌ای از قطعات آیرودینامیکی فعال بهره می‌برد که با هدف افزایش نیروی رو به پایین و کاهش مقاومت هوا طراحی شده‌اند.
یکی از این اجزا، پنلی مستطیلی در بخش پایینی شیشه جلو است که به سمت پایین حرکت می‌کند و مجرای خروج هوا را شکل می‌دهد. این ساختار به هدایت جریان هوای ورودی از زیر دماغه کمک می‌کند.
دو بال دیگر نیز در بخش جلویی و مقابل چرخ‌های جلو تعبیه شده‌اند که قابلیت حرکت عمودی دارند و برای افزایش نیروی رو به پایین و هدایت جریان هوا به اطراف چرخ‌ها استفاده می‌شوند.
در پشت گلگیرهای جلو نیز قطعاتی با عملکرد مشابه صفحات هدایت جریان هوا در خودروهای مسابقه‌ای قرار گرفته‌اند. به گفته طراح خودرو، این قطعات فشار هوا در اطراف چرخ‌های جلو را مدیریت می‌کنند، جریان هوا را در امتداد بدنه هدایت می‌کنند و در خنک‌کاری ترمزهای کربن‌سرامیکی نیز نقش دارند.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مجموعه، بال عقب متحرک است که در حالت عادی بخشی از بدنه به نظر می‌رسد. با فعال‌سازی سامانه، بخشی از انتهای خودرو بالا می‌آید و بال قابل تنظیم نمایان می‌شود.
این بال هنگام ترمزگیری شدید و عبور از پیچ‌ها می‌تواند تا ۹۰ درجه تغییر زاویه دهد و مانند ترمز هوایی عمل کند. هنگام شتاب‌گیری نیز به حالت افقی بازمی‌گردد تا مقاومت هوا کاهش یابد.
محرک‌های مورد استفاده برای حرکت این بال از فناوری توسعه‌یافته برای مفاصل مچ پای ربات انسان‌نمای Optimus تسلا اقتباس شده‌اند. درگاه شارژ خودرو نیز در بخش عقب سمت چپ قرار دارد و برای دسترسی به آن، بال باید در وضعیت باز قرار بگیرد.

نسخه Thrust؛ شتاب کمتر از یک ثانیه با پیشران‌های گازی

نسخه Thrust یک مرحله فراتر از Performance می‌رود و علاوه بر فن‌های الکتریکی و تجهیزات آیرودینامیکی فعال، به مخزن گاز پرفشار و چهار پیشران گاز سرد مجهز می‌شود.
مخزن مورد استفاده از نوع مخزن فشار تقویت‌شده با الیاف کامپوزیتی است که در فناوری‌های هوافضا کاربرد دارد. این مخزن پشت صندلی‌های جلو و در فضایی قرار گرفته که در حالت عادی برای حمل بار استفاده می‌شود.
طبق اطلاعات منتشرشده، مخزن قابلیت نگهداری حداکثر ۲۰۰ لیتر گاز نیتروژن با فشار بسیار بالا، تا ۱۰ هزار پوند بر اینچ مربع، را دارد. مجموعه‌ای از شیرها و لوله‌ها، گاز را به چهار نازل پیشران گاز سرد هدایت می‌کنند.
با آزادشدن گاز فشرده از این نازل‌ها، نیروی رانش اضافی ایجاد می‌شود که می‌تواند شتاب خودرو را افزایش دهد. این فناوری از نظر اصول عملکرد، به آزادسازی کنترل‌شده گاز پرفشار شباهت دارد و قرار نیست مانند موتورهای موشکی متعارف از احتراق سوخت استفاده کند.
تسلا برای نسخه Thrust شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت کمتر از یک ثانیه را مطرح کرده است. حداکثر سرعت هدف‌گذاری‌شده نیز حدود ۳۸۳ مایل بر ساعت، معادل ۶۱۶ کیلومتر بر ساعت، اعلام شده است؛ سرعتی که به نصف سرعت صوت نزدیک می‌شود.
این ارقام در حال حاضر اهداف اعلامی تسلا هستند و تا زمان انتشار نتایج آزمایش‌های مستقل و تأیید مشخصات نسخه تولیدی، نمی‌توان آن‌ها را عملکرد اثبات‌شده یک خودروی تولید انبوه دانست.

نسخه Rocket؛ تسلا رودستر واقعاً پرواز می‌کند؟

نسخه Rocket افراطی‌ترین مدل خانواده رودستر است و بر پایه فناوری نسخه Thrust توسعه یافته، اما تغییرات بیشتری در ساختار آن دیده می‌شود.
در این نسخه، صندلی سرنشین حذف شده و مخزن دوم گاز پرفشار با ظرفیتی دو برابر مخزن اصلی به خودرو اضافه شده است. مجموع ظرفیت مخازن گاز به ۶۰۰ لیتر می‌رسد.
نسخه Rocket از ۱۰ نازل پیشران گاز سرد استفاده می‌کند. چهار نازل نسخه Thrust برای ایجاد نیروی رانش رو به جلو حفظ شده‌اند. چهار نازل دیگر در اطراف چرخ‌ها به سمت پایین قرار گرفته‌اند تا نیروی بالابر تولید کنند و دو نازل در دماغه نیز برای کنترل چرخش حول محور عمودی به کار می‌روند.
این آرایش به خودرو امکان می‌دهد با استفاده از فوران‌های کنترل‌شده گاز پرفشار از سطح زمین بلند شود. در این وضعیت، پیشران‌های عقب نیروی حرکت رو به جلو را فراهم می‌کنند و نازل‌های جلویی به کنترل جهت کمک می‌کنند.
در نمایش انجام‌شده، نمونه رودستر Rocket با استفاده از این سامانه از زمین بلند شد و مانورهایی را به نمایش گذاشت. با این حال، جزئیات مربوط به ارتفاع قابل دستیابی، مدت پرواز، میزان پایداری در هوا و محدودیت‌های عملیاتی آن اعلام نشده است.
بنابراین، قابلیت پرواز این نسخه را باید در چارچوب یک نمایش فناوری آزمایشی ارزیابی کرد؛ نه قابلیتی که در حال حاضر برای استفاده عادی جاده‌ای یا پروازهای متعارف در دسترس باشد.

طراحی ظاهری تسلا رودستر؛ ترکیبی از سوپرخودرو و فیلم‌های علمی‌تخیلی

طراحی نسل جدید رودستر نسبت به کانسپت سال ۲۰۱۷ تغییرات زیادی داشته است. انحناهای برجسته بدنه و گلگیرهای متورم جای خود را به فرم گوه‌ای‌شکل و خطوط صاف‌تر داده‌اند؛ سبکی که بیشتر با سوپرخودروهای کلاسیک شناخته می‌شود.
به گفته فرانتس فون هولزهاوزن، در طراحی این خودرو از لوتوس اسپریت S1 مدل ۱۹۷۶ الهام گرفته شده است؛ خودرویی که در فیلم جیمز باند با عنوان «جاسوسی که مرا دوست داشت» محصول سال ۱۹۷۷ حضور داشت.
با وجود این الهام تاریخی، فرم بدنه رودستر جدید کاملاً مدرن است. خط طراحی ممتدی از چراغ روشنایی روز در جلو آغاز می‌شود، از گلگیر جلو عبور می‌کند و در امتداد بدنه تا بخش عقب ادامه پیدا می‌کند.
چراغ‌های اصلی جلو نیز پشت پنل‌های مثلثی کوچکی پنهان شده‌اند که هنگام نیاز باز می‌شوند. در بخش عقب، نوار باریک چراغ‌های قرمز و بال متحرک، ظاهر متفاوت این خودرو را تکمیل می‌کنند.
در نمونه نمایش‌داده‌شده، آینه‌های جانبی و برف‌پاک‌کن شیشه جلو به‌صورت متعارف دیده نمی‌شدند. تسلا اعلام کرده است که در بازارهایی که قوانین اجازه می‌دهند، ممکن است از دوربین به‌جای آینه استفاده شود؛ اما در ایالات متحده، آینه‌های جانبی مطابق مقررات الزامی خواهند بود.
برای شیشه جلو نیز محل نصب مخفی برف‌پاک‌کن در نظر گرفته شده است که امکان اتصال بازوی آن را فراهم می‌کند.

کابین رودستر؛ سقف T شکل و نمایشگر اختصاصی راننده

ورود به کابین رودستر از طریق درهای پروانه‌ای انجام می‌شود. برای بازکردن درها باید پنل مخفی زیر شیشه جانبی عقب فشرده شود و سپس قفل در آزاد شود.
هر در از دو لولا بهره می‌برد و پنل‌های شیشه‌ای سقف نیز قابلیت جداسازی دارند. با برداشتن این پنل‌ها، بخش مرکزی سقف همچنان باقی می‌ماند و ساختاری شبیه سقف T شکل ایجاد می‌شود.
صندلی‌های خودرو طراحی اسپرت دارند و تنظیمات آن‌ها محدودتر از خودروهای لوکس متعارف است. بخش پایینی صندلی ثابت است، اما تکیه‌گاه قابلیت تغییر زاویه دارد. پدال‌های ترمز و شتاب نیز روی کف نصب شده‌اند و امکان تنظیم دستی موقعیت آن‌ها وجود دارد.
فرمان جدید خودرو به شکل یوک چندضلعی طراحی شده و با پوشش جیر و چرم، کلیدهای چرخشی و اهرم‌های فلزی برای راهنما و افزایش توان همراه است.
در بخش داشبورد، یک نمایشگر اصلی وجود دارد که به سمت راننده متمایل شده است. رابط کاربری این نمایشگر با گرافیک‌های فنی و رنگ‌های قرمز تیره طراحی شده و یک نوار اطلاعاتی قرمزرنگ در پایین شیشه جلو نیز اطلاعاتی مانند زمان و سرعت را نمایش می‌دهد.
شارژر بی‌سیم تلفن همراه در زیر نمایشگر اصلی قرار دارد. تسلا همچنین اعلام کرده است که فضای بار پشت صندلی‌ها، در صورت نبود مخزن گاز پرفشار، ظرفیت نگهداری دو چمدان کابین و دو وسیله شخصی را خواهد داشت.

آیا تسلا رودستر به رانندگی کاملاً خودکار مجهز است؟

تسلا رودستر جدید به دوربین‌هایی در بخش دماغه، پشت شیشه جلو و گلگیرهای جلو مجهز شده است. با این حال، طبق اظهارات مدیر طراحی تسلا، این خودرو قرار است نسخه محدودی از سامانه رانندگی خودکار تحت نظارت FSD را دریافت کند.
زاویه شیب شیشه جلو از جمله عواملی است که به گفته تسلا، محدودیت‌هایی برای پیاده‌سازی کامل این سامانه ایجاد می‌کند. همچنین، تمرکز اصلی رودستر بر تجربه رانندگی اسپرت است و تسلا می‌خواهد راننده همچنان نقش فعالی در کنترل خودرو داشته باشد.
در نتیجه، رودستر برخلاف برخی محصولات آینده‌محور تسلا، قرار نیست صرفاً به‌عنوان وسیله‌ای برای جابه‌جایی خودکار سرنشینان معرفی شود؛ تجربه رانندگی مستقیم همچنان بخشی از هویت این سوپرخودرو خواهد بود.

قیمت تسلا رودستر ۲۰۲۸ و شرایط رزرو

تسلا هنوز قیمت نهایی نسل جدید رودستر را اعلام نکرده است. با این حال، شرایط رزرو سه نسخه در وب‌سایت این شرکت مشخص شده است.
برای رزرو نسخه Performance، پرداخت ۵۰ هزار دلار ودیعه لازم است که ۵ هزار دلار آن در ابتدا با کارت اعتباری پرداخت می‌شود و مابقی باید ظرف ۱۰ روز تسویه شود.
ودیعه رزرو نسخه Thrust به ۲۵۰ هزار دلار می‌رسد؛ از این مبلغ، ۵ هزار دلار در ابتدا پرداخت می‌شود و ۲۴۵ هزار دلار باقی‌مانده باید ظرف ۱۰ روز تسویه شود.
نسخه Rocket نیز در حال حاضر فقط از طریق دعوت‌نامه عرضه می‌شود؛ به این معنی که تسلا مشتریان واجد شرایط برای خرید این نسخه خاص را انتخاب خواهد کرد.
تسلا در سال ۲۰۱۷ برای نسل دوم رودستر قیمت اولیه ۲۵۰ هزار دلار را مطرح کرده بود، اما مشخص نیست نسخه جدید با چه قیمتی وارد بازار شود. با توجه به فناوری‌های پیچیده‌تر و تفاوت میان سه نسخه، قیمت مدل‌های Thrust و Rocket نیز می‌تواند به‌مراتب بیشتر باشد.

سوپرخودرویی با فناوری‌های جاه‌طلبانه و آینده‌ای نامشخص

تسلا رودستر جدید با قدرت ادعایی حدود ۱۵۰۰ اسب بخار، برد بیش از ۴۸۰ کیلومتر، آیرودینامیک فعال و پیشران‌های گاز سرد، پروژه‌ای متفاوت در صنعت خودرو محسوب می‌شود. نسخه Performance بر ایجاد نیروی رو به پایین و عملکرد پیست تمرکز دارد، نسخه Thrust با هدف شتاب‌گیری کمتر از یک ثانیه معرفی شده و نسخه Rocket قابلیت بلندشدن از زمین را به نمایش گذاشته است.
با وجود این، بخش مهمی از مشخصات فنی و عملکردی خودرو هنوز در مرحله هدف‌گذاری یا آزمایش قرار دارد. نمونه‌های نمایش‌داده‌شده نسخه نهایی تولیدی نیستند و تاریخ آغاز تولید نیز برای سال ۲۰۲۸ اعلام شده است.
اگر تسلا بتواند بخش قابل‌توجهی از وعده‌های خود را در محصول نهایی محقق کند، رودستر می‌تواند به یکی از بحث‌برانگیزترین سوپرخودروهای برقی جهان تبدیل شود. اما تا زمان عرضه نسخه تولیدی و انتشار نتایج آزمون‌های مستقل، باید میان نمایش فناوری و قابلیت‌های تأییدشده یک خودروی قابل خرید تمایز قائل شد.