با نگاهی به مدل قبلی، طراحی اسپرت و ساختار چهار نفره
تاریخ پژو پر از تلاش‌هایی است به قصد باز کردن پای این خودروساز فرانسوی به بازارهایی غیر از اتومبیل‌های کوچک و اقتصادی. از پروژه‌ی ۶۰۷ گرفته تا RCZ همگی اراده‌ی پژو را برای تغییر زمین بازی محک می‌زدند. خصوصا RCZ یکی از متفاوت‌ترین محصولات تاریخ معاصر این خودروساز فرانسوی بود. کوپه‌ای اسپرت که از سال ۲۰۰۹ به بازار آمد و قرار بود چهره‌ای هیجان‌انگیزتر از پژو را به نمایش بگذارد. حالا در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۲۶، این نام بار دیگر زنده شده، اما نه با یک خودروی تولیدی، بلکه با کانسپتی که علاوه بر نمایش زبان طراحی آینده‌ی پژو ممکن است در صورت استقبال مشتریان به محصولی واقعی تبدیل شود. برخلاف بسیاری از کانسپت‌های رادیکال این برند، RCZ جدید صرفا تمرین طراحی برای آینده‌ای دور نیست و از همان ابتدا با هدف بررسی امکان تولید توسعه پیدا کرده است.
این کوپه‌ی برقی با طول ۴.۶۵ ، عرض ۱.۹۴ و ارتفاع تنها ۱.۳۵ متر، ابعادی نزدیک به ب‌ام‌و سری ۴ کوپه دارد. با این حال، تفاوت مهم آن با RCZ نسل قبل در کابین است. مدل جدید به‌عنوان یک خودروی چهار‌نفره‌ی واقعی طراحی شده و قرار است فضای قابل استفاده‌ای برای سر و پای سرنشینان عقب فراهم کند؛ موضوعی که در نسل قبلی با چیدمان ۲+۲، بیشتر روی کاغذ معنا داشت تا در استفاده‌ی روزمره.
ماتیاس هوسان، مدیر طراحی پژو می‌گوید کاربردپذیری و امکان استفاده‌ی روزمره از ابتدا جزو اولویت‌های پروژه بوده‌اند. به همین دلیل تیم طراحی از ساخت اتومبیلی با تناسبات اغراق‌آمیز و تخیلی فاصله گرفته به دنبال ساخت کوپه‌ای رفته که بتواند در کنار ظاهر متفاوت، قابلیت استفاده‌ی روزمره را هم داشته باشد و در عین حال در صورت تصمیم برای تولید انبوه، نیازی به تغییرات اساسی در آن نباشد.
پژو در تلاش برایرقابت با ب‌ام‌و سری ۴
بازار کوپه‌های چهار‌نفره‌ی در سال‌های اخیر چندان شلوغ نیست. از نگاه مدیر طراحی پژو، همین خلأ می‌تواند فرصت مناسبی برای پژو باشد. این فرصتی است که پژو حضورش را به عنوان خودروسازی نیمه‌لوکس و نه الزاما اقتصادی تثبیت کند. به گفته‌ی او، ساخت یک کوپه‌ی دونفره شاید آزادی بیشتری به طراحان بدهد، اما دامنه‌ی استفاده از خودرو را محدود می‌کند. چهار‌نفره بودن RCZ قرار است آن را به گزینه‌ای عملی‌تر برای استفاده‌ی روزانه تبدیل کند.
از سوی دیگر، توسعه‌ی خودروهای برقی روی پلتفرم‌های ماژولار شرایط را برای ساخت مدل‌های خاص با تیراژ پایین‌تر فراهم کرده است. خودرویی مانند RCZ می‌تواند از بخش مهمی از زیرساخت‌ها و قوای محرکه‌ی مشترک با محصولات پرفروش‌تر استفاده کند و به این ترتیب، هزینه‌ی توسعه‌ی آن کاهش می‌یابد. البته کانسپت فعلی مستقیما بر پایه‌ی یکی از پلتفرم‌های مشخص STLA گروه استلانتیس ساخته نشده است. با این حال، طراحان تلاش کرده‌اند ابعاد، تناسبات و محل قرارگیری اجزای فنی آن را با محدودیت‌های یک خودروی برقی واقعی سازگار کنند. در صورت تأیید تولید، احتمال استفاده از نسخه‌ای مشتق‌شده از پلتفرم STLA One وجود دارد. این پلتفرم قرار است در نسل‌های آینده‌ی پژو e-208 و e-308 هم به کار گرفته شود. پژو هنوز اطلاعاتی درباره‌ی قدرت موتور، شتاب، ظرفیت باتری یا برد احتمالی RCZ منتشر نکرده است.
زبان طراحی «آینده‌ی گربه‌سان» پژو
صرف‌نظر از اینکه RCZ به تولید برسد یا نه، مأموریت اصلی‌اش نمایش زبان طراحی جدید پژو با عنوان آینده‌ی گربه‌سان یا Feline Future است؛ سبکی که قرار است نخستین‌بار در نسل آینده‌ی e-208 در سال ۲۰۲۷ به صورت جدی وارد محصولات تولیدی شود. پژو در بازاری که خودروها بیش از پیش به یکدیگر شبیه شده‌اند، به‌دنبال حفظ هویت بصری متمایز خود است؛ اما این بار با تأکید بر ظرافت، دقت و قدرت مهارشده، نه صرفا طراحی تهاجمی.
هوسان می‌گوید هدف، بازگرداندن احساس و هیجان به محصولات پژو است. انتخاب نام RCZ برای این کانسپت هم بی‌دلیل نیست؛ از نگاه او RCZیکی از آخرین خودروهای پژو بود که هویتی واقعا احساسی داشت. البته سابقه‌ی پژو در ساخت کوپه‌های زیبا به RCZ محدود نمی‌شود و به مدل‌های دهه‌ی ۱۹۶۰ نیز بازمی‌گردد. این میراث حالا قرار است در قالبی مدرن و برقی دوباره به جریان دربیاید.
یکی از تغییرات قابل توجه در زبان طراحی جدید، بازنگری در امضای نوری است. پژو در محصولات فعلی خود به چراغ‌های عمودی سه‌چنگالی شناخته می‌شود، اما در RCZ این الگو به سه نوار باریک ال‌ای‌دی افقی تبدیل شده که در دو انتهای بدنه امتداد پیدا می‌کنند. این طرح در عین حفظ هویت سه‌تایی برند، به جلوپنجره‌های خطی مدل‌های محبوب گذشته، از جمله پژو ۲۰۵ و ۴۰۵ برگشته است. در واقع پژو نمی‌خواهد گذشته را به صورت مستقیم بازسازی کند؛ بلکه قصد دارد عناصر آشنایش را با رویکردی آینده‌نگرانه ترکیب کند و به همین دلیل است که در RCZ با وجود فرم تیز و زاویه‌دار، قرار نیست چهره‌ای خشن ببینیم. از نگاه طراحان، جذابیت باید از تناسبات دقیق و خطوط پرتنش بدنه حاصل شود نه از اغراق در جزئیات.
کابین آینده بدون مانیتورهای متعارف
داخل RCZ به‌اندازه‌ی بدنه رادیکال است. کابین، برداشتی آینده‌نگرانه از مفهوم i-Cockpit پژو است و با صندلی‌های اسپرت کم‌ارتفاع، چیدمانی راننده‌محور و فرمانی غیرمعمول با خطوط مستقیم، از خودروهای تولیدی فعلی فاصله می‌گیرد. این فرمان هایپراسکوئر نشانه‌ای از استفاده‌ی احتمالی ازفرمان Steer-by-Wire است که در پیش‌تر در کانسپت پلی‌گان هم به نمایش گذاشته شده بود. اما نکته‌ی عجیب‌تر نبود نمایشگرهای متعارف در کابین است. اطلاعات دیجیتال از طریق پنل‌های شفاف تعبیه‌شده در داشبورد نمایش داده می‌شوند و راننده می‌تواند متناسب با نیاز خود اطلاعات موردنظر را مشاهده کند. ایده‌ی اصلی این است که کابین به دیوار بزرگی از صفحات سیاه تبدیل نشود و مواد، بافت‌ها و اجزای فیزیکی همچنان نقش مهمی در فضای داخلی داشته باشند. البته این پنل‌های شفاف فعلا در مرحله‌ی کانسپت قرار دارند. با این حال، پژو اعلام کرده که برای توسعه‌ی فناوری آن‌ها با تأمین‌کنندگان همکاری می‌کند.
در کنار فناوری‌های جدید کنترل‌های فیزیکی نیز از کابین حذف نشده‌اند. هوسان معتقد است که استفاده از مانیتورهای لمسی در برخی خودروها بیش از حد گسترش پیدا کرده و آینده باید بر پایه‌ی تعادل میان دکمه‌های فیزیکی، نمایشگرها و دستیارهای صوتی شکل بگیرد.
هنوز تصمیم نهایی برای عرضه‌ی RCZ گرفته نشده و همه‌چیز به میزان تقاضای بازار بستگی دارد. اما اگر پژو بتواند یک کوپه‌ی برقی چهار‌نفره را با هزینه‌ای منطقی به تولید برساند، شاید RCZ بار دیگر همان نقشی را ایفا کند که نسخه‌ی اصلی بر عهده داشت: بازگرداندن هیجان و احساس به برندی که حالا می‌خواهد آینده‌ی برقی خود را با چهره‌ای متفاوت بسازد.
