دوازده نسل پشت به پشت و ۵۵ میلون آمار فروش در هر ورژنی که تصورش کنیم از سال ۱۹۶۶ به معنای موفقیتی انکارناپذیر است که تویوتا امروز با سری افراشته به آن افتخار می‌کند. لنس اسکات (Lance Scott) مدیر واحد طراحی اروپای تویوتا که مقر آن در فرانسه است، در این مورد می‌گوید: «ما از خودمان پرسیدیم که چطور می‌توانیم این موفقیت کرولا را به آینده منتقل کنیم. کرولا همیشه خودرویی کاربردی و عملگرا بوده و حتی می‌شود گفت خودرویی جذاب. اما هیچ‌وقت به خاطر طراحی‌اش شهرت پیدا نکرده و به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم چیزی طراحی کنیم که مردم در موردش بگویند: همان چیزی که انتظارش را نمی‌کشیدیم اما بهش احتیاج داشتیم.» به این ترتیب آقای اسکات در مورد کانسپتی شروع به صحبت می‌کند که در پاییز سال گذشته در نمایشگاه خودروی توکیو از آن رونمایی شده بود. کانسپتی که نام کرولا را یدک می‌کشد و همان موقع هم به خاطر فرم نوآورانه و خلاف عادتی که از کرولا توقع می‌رود حسابی سر و صدا به پا کرد.

مسئولیت طراحی بدنه بر عهده‌ی استفان جاپت راسموسن (Stephan Jupt Rasmussen) بود که در مورد طراحی بدنه‌ی سدان به عنوان پیش‌نمایشی از کل خانواده‌ی کرولا این‌طور توضیح می‌دهد: «آوردن نور اشتیاق به سگمنتی که در برخی نقاط چندان جذاب محسوب نمی‌شود مثل کشیدن هوای تازه به داخل ریه‌ها است. تناسبات آیرودینامیک طرح بیانگر کارآمدی آن از لحاظ مصرف سوخت است و حتی اگر در مواقعی الزامات آیرودینامیکی محدودیت‌های خاصی را ایجاد کند، راهکارهای گرافیکی قدرتمندی برای حل آن وجود دارند. به طور مثال در مورد شیشه‌های جانبی مسأله‌ی ایمنی برای ما بسیار مهم بود و پلتفرم این کانسپت به شکلی طراحی شد که خط کمر را پایین‌تر بیاورد و به دنبالش دید و چشم‌انداز بهتری را خلق کند.» این پلتفرم را بدون تغییرات و عوض کردن استایل خودرو می‌توان با هر گونه‌ پیشرانه‌ای سازگار کرد: برقی، هیبریدی، پلاگین هیبرید یا حتی موتورهای درون‌سوز.

طراحی این کانسپت بسیار زاویه‌دار است اما به قول لنس اسکات «در بسیاری از ناحیه‌ها سیال است...تعداد شگفت‌انگیزی از گوشه‌ها و لبه‌های نرم در طرح به چشم می‌خورد اما به لطف گرافیکی که نقشی کلیدی در پایه‌گذاری هویت خودرو ایفا می‌کند، این طرح بسیار تمیز و با ابهت از آب درآمده. همان چیزی که ما برای ساختن یک زیبایی‌شناسی تازه به آن احتیاج داریم.» نگاه خشونت‌آمیز چراغ‌ها با سطوح زاویه‌دار، کاپوت کوتاه و شیشه‌ی جلوی کشیده‌ای که انگار هیچ‌وقت قرار نیست تمام شود و در سقف گم می‌شود؛ ترکیب شده و خط کمر هم در حرکتش به سمت عقب اوج می‌گیرد. نیم‌رخ خودرو با ساختار فستبک شخصیت‌پردازی شده، درحالیکه همزمان چراغ‌ها سرتاسر نمای عقب را پوشانده‌اند. تکمیل‌کننده‌ی این چیدمان رینگ‌های ۲۱ اینچی است که البته چه کسی می‌داند آیا این رینگ‌ها به نمونه‌ی تولیدی هم منتقل می‌شوند یا نه.

البته این کانسپت همان‌طور که از عنوانش برمی‌آید نمونه‌ای برای سنجش و محک زدن واکنش‌ها و نمایش توانایی‌های تولیدکننده است، اما این‌طور که خود طراحان تویوتا می‌گویند کرولای جدید هم قرار است با طراحی آینده‌نگرانه‌ای روانه‌ی بازار شود. نقطه‌ی عطف این طراحی عنصری ستون‌مانند در میانه‌ی داشبورد است که پیش‌تر در کانسپت ED2 هم شاهدش بودیم و طراحان تویوتا به آن «توتم» می‌گویند. توتم که در قبایل بدوی نمادی آیینی و مقدس است اصطلاحی است که اطلاقش به این عنصر به معنای اهمیتی است که طراحان تویوتا برایش قائل‌اند. این عنصر حکم کنسولی را دارد که علاوه بر جنبه‌های کارکردی، به عنوان یک عنصر تندیس‌گون نیز نقشی مرکزی در چیدمان کابین کرولای کانسپت ایفا می‌کند. در کنار این عنصر، کلاستر ادوات پیرامون فرمان و سطح تخت میان ردیف جلو و عقب ویژگی‌های کلیدی دیگری است که در کابین کرولای کانسپت به چشم می‌خورند. به قول الکساندر گومیر (Alexandre Gommier) که یکی از دو طراح فضای داخلی کرولای کانسپت است: «فضای داخلی کرولای کانسپت قطعا کلاستروفوبیک نیست. (اشاره به کلاستروفوبیا یا همان ترس از فضاهای بسته) این فضا در صندلی‌های مختلف تجربه‌های مختلفی را ارائه می‌کند. به طور مثال پشت‌سری راننده عمودی است، درحالیکه پشت‌سری سرنشین جلو افقی است و به اسپیکر مجهز شده است.» و این جمله را نیز اضافه می‌کند:«البته با استفاده‌ی گسترده از متریال‌های پایدار.» به علاوه می‌توان توجه واضح به جزئیات را در فضای داخلی مشاهده کرد: حتی پلاستیک‌ها PVC هم پوششی دارند که حس گرم‌تری را منتقل می‌کند. نورپردازی ترکیبی ملایم و رنگ خنثی روکش‌ها دو عاملی هستند که کمک می‌کنند فضای داخلی کانسپت کرولا احساس گرما و راحتی را به سرنشینان منتقل کند. وظیفه‌ی پژوهش بر روی رنگ‌های استفاده‌شده در کابین بر عهده‌ی جولی شوایدر (Julie Schweider) بود که توانست این مأموریت را با انتخاب رنگ‌های خنثی به شکلی تحسین‌آمیز انجام دهد.

ایده‌ی ارائه‌ی کانسپت کرولا از اواسط سال ۲۰۲۳ به عنوان یک پروژه‌ی پیشرفته مطرح شد، اما هیچ هدف‌گذاری برای آن تعیین نشده بود. طرح این کانسپت در سال ۲۰۲۴ مورد بازنگری قرار گرفت و در نهایت در فوریه‌ی ۲۰۲۵ نهایی شد. نمونه‌ی آماده‌ی این نمایش این کانسپت در فرانسه ساخته شد و به نمایشگاه خودروی توکیو رسید. در سرتاسر پروسه‌ی طراحی تا تولید این کانسپت، طراحان ED2 با طراح ارشد تویوتا، سیمون هومفریس (Simon Humphries) در ارتباط بودند. هومفریس همیشه اصرار داشت که این کانسپت می‌بایست باورپذیر باشد. به این معنا که مردم با دیدن نمونه‌ی کانسپت نگویند که چنین طرحی محال است که به خط تولید برسد.

آینده‌نگری به‌خصوص برای کرولا ضروری است؛ اما باورپذیری و در دسترس بودن هم به همان اندازه مهم است. به قول بعضی‌ها خودروهای کانسپت و تولیدی مثل دو روی سکه‌اند.