پس از کش و قوس‌های فراوان بالأخره شرکت ایستا موتور ارس در بخشنامه‌ای شرایط فروش لئو MX8 را اعلام کرد. MX8 که یک اس‌یووی کلاس متوسط محسوب می‌شود پیش‌تر قرار بود که در سال 1401 معرفی و در سال 1402 وارد بازار شود، اما با طولانی شدن پروسه‌ی عرضه‌ی آن و در حالیکه بسیاری از علاقمندان و فعالان صنعت خودرو دیگر امید چندانی به حضورش نداشند؛ اکنون با برچسب قیمت چشمگیر که البته آن هم «علی‌الحساب» عنوان شده، وارد بازار خواهد شد.
طبق این بخشنامه‌، خودروی ترا MX8 قرار است ظرف ۱۵۰ روز به مشتریانی تحویل شود که حاضرند پیش‌پرداخت ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی را برای آن بپردازند و خود را برای تکمیل این وجه به مبلغ ۴ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان آماده کنند. البته که این مبلغ علی‌الحساب عنوان شده و هزینه‌های شماره‌گذاری و مالیات بر ارزش افزوده نیز به آن اضافه خواهد شد که در این صورت و با توجه به نوسانات احتمالی ارز یا سایر هزینه‌ها، رسیدن این عدد به ارقام بالاتر به هیچ‌وجه دور از انتظار نیست. البته با کمی جست‌وجو در سایت‌های مربوط به درج آگهی می‌توان شرایطی دیگر از فروش حواله‌های مربوط به لئو MX8 را نیز پیدا کرد که از سوی برخی نمایشگاه‌های خودرویی تهران درج شده‌اند. البته میزان صحت و اعتبار این آگهی‌ها و شرایط مندرج در آن‌ها خود مبحثی دیگر است. اما آنچه که در این میان سؤال‌برانگیز است، دلایل عدم عرضه‌ی این خودرو با وجود تمام پتانسیل‌ها و نقاط قوتش در بازه‌ی مورد بحث (۱۴۰۲) است. درحالیکه حدود دو سال پیش ایستا موتور ارس با تبلیغات متعدد توانسته بود نگاه‌ها را به سوی خود جلب کند و فرصتی طلایی را برای عرضه‌ی خودرویی با چشم‌انداز روشن و زودتر از رقبا را به دست بیاورد؛ ناگهان به محاق رفت و اذهان عمومی و فعالان صنعت خودرو را با یک علامت سؤال بزرگ تنها گذاشت.
حالا که خوشبختانه ایستا موتور ارس تصمیم به بازگشت یا به عبارت بهتر شروع فعالیتش در صنعت خودروی کشور گرفته، شاید بهتر بود که هم نسبت به تنویر افکار عمومی و دلایل غیبت و بازگشتش اقدام می‌ورزید و هم در مورد توانایی‌ها و برنامه‌ریزی‌هایش برای عرضه‌ی شایسته‌ی این خودرو، اطمینان فعالان بازار خودرو و مردم را جلب می‌کرد. خصوصاً که لئو MX8 به عنوان یک شاسی‌بلند جذاب و با توانایی‌های فنی و عملکردی خوب، در صورت پشتیبانی فنی، بازاریابی و انضباط و کیفیت ساخت بالا و صد البته قیمت‌گذاری منصفانه از شانس بالایی برای موفقیت برخوردار است و واقعا «حیف است» که نتواند به خاطر مسائلی که از ابتدا قابل پیش‌بینی و پیشگیری هستند به یک شکست در تاریخ خودروی کشور تبدیل شود.