رسیدن به فرمولی برای یک اس یو وی اندازه متوسط که بتواند ترکیبی از توانایی‌های آفرود، قابلیت استفاده در شهر و مصرف سوخت بسیار مناسب را ارائه کند در تخصص چینی‌ها و خصوصاً خودروساز توانمندی چون بی وای دی است. البته به این فرمول باید طراحی ولفگانگ اگر آلمانی، سه دوجین تجهیزات پیشرفته‌ی ایمنی و رفاهی و شتابی در حد برترین خودروهای اسپرت را هم اضافه کنیم تا نتیجه بشود یک نام کوتاه اما پرطمطراق: فانگ چنگ بائو لئوپارد ۵ یا به عبارت بهتر تیگارد لئوپارد ۵ مدل ۲۰۲۶.

از شراکت با دایملر تا پلتفرم اختصاصی

برای فهمیدن نام‌های مختلفی که بر روی لئوپارد گذاشته شده، باید خط روایتی از سال‌ها قبل از عرضه‌اش را دنبال کنیم. در سال ۲۰۱۰ بی وای دی با دایملر AG وارد شراکتی شد تا محصولاتی را تحت برند دنزا تولید کنند. اولین ثمره‌ی این همکاری با نام دنزا EV در سال ۲۰۱۴ معرفی شد اما این شراکت به دلایل مختلف رو به تضعیف گذاشت. از اواخر سال ۲۰۲۱ دایملر بخش زیادی از سهامش را فروخت و فقط ۱۰ درصد آن را نگه داشت و از سال ۲۰۲۴ تمام مالکیت برند دنزا در اختیار بی وای دی قرار گرفت. از زمانی که بی وای دی اکثر سهام را به دست آورد، محصولات متنوعی را با برند دنزا روانه‌ی بازار کرد؛ اما دنزا تنها نشان تجاری‌ای نیست که بی وای دی در اختیار دارد. مدتی قبل از جدایی کامل دایملر، بی وای دی یک برند جدید به نام «فانگ جنگ بائو» را نیز در سال ۲۰۲۳ معرفی کرد که به طور تخصصی بر روی خودروهای برقی متمرکز است. فانگ چنگ بائو که با نام فرمولا بائو نیز شناخته می‌شود با یک محصول کارش را شروع کرد؛ محصولی که ساختار body on frame دارد و بر روی پلتفرم اختصاصی این برند با نام DMO ساخته شده. یک اس یو وی جهارشانه و جذاب که نام کامل آن در بازار چین «فانگ چنگ بائو بائو ۵» یا «فانگ چنگ بائو لئوپارد ۵» است که البته در نمونه‌های صادراتی اغلب به عنوان «دنزا B5» به فروش می‌رسد. جالب است بدانیم که عرضه‌ی دنزا از تابستان سال آینده در کشورهای اروپایی نظیر انگلستان و اسپانیا هم شروع خواهد شد و جالب‌تر اینکه تیگارد موتور قرار است این اس یو وی را در همین اسفند ماه در بازار ایران عرضه کند تا ما زودتر از اروپایی‌ها شاهد حضور لئوپارد ۵ در خیابان‌ها باشیم.

طراحی تیگارد لئوپارد ۵

لئوپارد هم جزو پروژه‌هایی هست که تحت نظر طراح مشهور آلمانی که سابقه‌ی حضور در برندهایی چون آلفا و .... را داشته ساخته و پرداخته شده. خطوط چهارشانه و چهارچوب جعبه‌ای طرح با دماغه‌ای عمودی و برش‌های مکعبی روی بدنه دستور زبان پیچیده‌ای نیست، اما به عنوان روشی امتحان‌ پس‌داده در این سبک از طراحی اس‌یووی‌ها، توانسته تا به خوبی شخصیت قلدرمآب و آفرودی مد نظر طراحان را به نمایش بگذارد.

به نظر می‌رسد که پس از ایجاد این ساختار جذاب و همسو با شخصیت در نظر گرفته‌شده برای خودرو، تلاش طراحان بر روی اضافه کردن جزئیاتی مثل آرایش لامپ‌ها متمرکز شده تا گرافیک نمای جلوی لئوپارد به خوبی خشونت و گیرایی لازم را به نمایش بگذارد. در نمای عقب هم رویکردی مشابه به چشم می‌خورد، یعنی فرم ذاتاً ساده‌ی چراغ‌ها با ایجاد گرافیک تیره و روشن لامپ‌ها نسبت به طرح‌های مشابه متمایز شده و در ادامه عناصر همسو با سبک رانندگی آفرود مثل سپرها، ریل روی سقف، گلگیرهای برجسته و لاستیک زاپاس هم توانسته‌اند تا این چیدمان را تکمیل کنند.

لئوپارد با طول، عرض و ارتفاع به ترتیب ۴۸۹، ۱۹۷ و ۱۹۲ سانتی‌متری به شکلی واضح در نمای جلو و عقب از تناسبات «مرتفع» به تناسبات «افقی» تغییر ماهیت پیدا کرده تا به لطف این پهنای چشمگیر، هیبت لئوپارد چهارشانه‌تر و عضلانی‌تر احساس شود. فاصله‌ی بین دو محور دقیقا ۲۸۰ سانتی‌متری هم دقیقا همان چیزی است که از یک اس یو وی سگمنت متوسط انتظار می‌رود: بدون کشیدگی بیش از حد که شخصیت خودرو را شهری و تشریفاتی‌مآب کند و در عین حال به اندازه‌ی کافی کشیده تا سرنشینان از فضای مناسبی در داخل برخوردار باشند.

کابین و فضای داخلی تیگارد لئوپارد ۵

در داخل با طرحی جذاب مواجه هستیم. حتی اگر استفاده از مانیتورهای بزرگ بر روی داشبورد و پشت فرمان به سلیقه‌مان نباشد، باز هم نمی‌توانیم انکار کنیم که فرم‌های به کار گرفته‌شده و چیدمان عناصر در کابین هیجان‌انگیز به نظر می‌رسند. ادوات کنترلی و کلیدهای کریستالی روی کنسول، دسته‌دنده‌ی بسیار پهن و فرمان دی کات وقتی در کنار مانیتور لمسی بزرگ میان داشبورد قرار می‌گیرند کاملا این پیام را به راننده منتقل می‌کنند که قرار است اسماً پشت فرمان یک خودرو بنشیند، اما از لحاظ احساس قرار است تجربه‌ای نزدیک به خلبان‌ها را پیش رو داشته باشد.

بقیه‌ی عناصر کابین اما پیچیدگی خاصی ندارند که البته تا همین جایش هم برای یک خودروی آفرودی به اندازه‌ی کافی شلوغ‌کاری شده! دستگیره‌ی روی داشبورد اشاره‌ای دلنشین به توانایی‌های آفرودی خودرو است و سطح مشکی براق هم از لحاظ کیفیت احساس خوبی را منتقل می‌کند و هم تضاد ملایم و دلنشینی با رنگ کرم بخش‌های پایینی داشبورد و رودری‌ها دارد؛ ضمن اینکه نورپردازی چند رنگ داخل کابین هم می‌تواند جذابیت‌های بصری خاص خود را اضافه کند. یک کنسول وسط جادار با کول‌باکس در کنار صندلی‌هایی با پوشش چرم و سقف پانوراما تکمیل‌کننده‌ی مجموعه‌ای از المان‌های لوکس و سنتی است که در قابی چشم‌نواز در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

امکانات و تجهیزات رفاهی تیگارد لئوپارد ۵

با اینکه شخصیت و دستور زبان طراحی لئوپارد به توانایی‌های آفرودی تأکید ویژه‌ای دارد اما این به معنای فراموش‌کردن امکانات و آسایش نیست. در کنار بسیاری از امکانات معمول نظیر سنسور نور و باران یا قابلیت تنظیم ارتفاع چراغ‌های جلو، به موارد دیگری نیز می‌توان اشاره کرد که مهم‌ترین آن‌ها شامل صندلی‌های با روکش چرمی، صندلی‌های جلوی ماساژوردار مجهز به حافظه، قابلیت گرم‌شوندگی و خنک‌شوندگی برای تمام صندلی‌ها، قابلیت تنظیم برقی صندلی راننده و سرنشین جلو در ۱۲ جهت، دکمه‌ی تنظیم وضعیت صندلی‌های جلو برای راحتی سرنشینان عقب (Boss Key)، سیستم صوتی باکیفیت با ۱۸ بلندگو، سیستم تهویه مطبوع خودکار دو ناحیه‌ای به همراه فیلتر ذرات معلق ۲.۵ میکرون (اصلی‌ترین آلاینده‌ی هوا در شهرهای بزرگ)، سیستم پایش کیفیت هوای کابین، گرم‌کن فرمان، آینه‌های جانبی برقی گرم‌شونده و حافظه‌دار، مانیتور لمسی ۱۵.۶ اینچی میان داشبورد و کلاستر ۱۲.۳ اینچی، سیستم پارک خودکار، سنسورهای پارک جلو و عقب، استارت بدون کلید، قابلیت روشن‌کردن خودرو از راه دور، سقف پانوراما، شارژر بی‌سیم ۵۰ واتی جلو و سیستم نور کمکی در پیچ‌ها است که همگی سطح بسیار خوبی از امکانات را در اختیار سرنشینان لئوپارد قرار می‌دهند.

تجهیزات و سامانه‌های ایمنی تیگارد لئوپارد

با توجه به برنامه‌ی BYD برای عرضه‌ی فانگ چنگ بائو لئوپارد ۵ در بازارهای اروپایی با برند دنزا، این خودرو در مؤسسه‌ی معتبر اروپایی یورو NCAP نیز به بوته‌ی آزمایش گذاشته شده و توانسته ۵ ستاره‌ی کامل ایمنی را به دست بیاورد؛ مسأله‌ای که نشان می‌دهد مهندسان بی وای دی از ابتدا توجه ویژه‌ای به طراحی صحیح پلتفرم و سایر جزئیات مؤثر بر ایمنی داشته‌اند.

در کنار ایمنی ساختاری بالا، لئوپارد به انواع سامانه‌های کمکی فعال نیز مجهز است. مواردی مثل ترمز ضد قفل، سیستم کنترل پایداری، کنترل کششی، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز و کمکی ترمز (تقویت نیروی ترمز) لایه‌ی اول حفاظت فعال را تشکیل می‌دهند و در ادامه به لطف به‌کارگیری ۱۱ عدد دوربین خارجی، یک عدد دوربین داخلی و ۱۲ رادار اولتراسونیک، انواع سامانه‌های کمکی اعم از هشدار انحراف از خطوط، تعویض خطوط، حرکت در شیب، خروج خودکار از شانه خاکی، تشخیص موقعیت، حفظ خودرو در مرکز بین خطوط و هشداردهنده‌ی برخوردهای جلو و عقب، باز بودن درها، خستگی راننده، سرعت ناکافی و سایر سیستم‌ها و تجهیزات نظیر نمایش فشار باد لاستیک‌ها، سیستم ضد واژگونی، دوربین ۳۶۰ درجه‌ی پانورامیک و ۵۴۰ درجه بدنه (که با شبیه‌سازی خودرو از بالا امکان درک موقعیت آن را برای راننده فراهم می‌کند.)، تشخیص علایم راهنمایی و رانندگی، تشخیص نقاط کور همگی ایمنی فعال لئوپارد را به  بالاترین سطح خودروهای مدرن و امروزی می‌رسانند.

موتور، گیربکس و مشخصات فنی لئوپارد ۵

شاید در کنار این چهره و ظاهر آفرودی آخرین چیزی که به ذهن برسد PHEV یا پلاگین هیبریدی بودن خودرو است. اما این ویژگی لئوپارد ۵ می‌تواند یک نقطه قوت خوب برای آن باشد تا در استفاده‌ی روزمره و خصوصاُ ترافیک شهری هم آلودگی کمتری تولید کند و کلیشه‌ی آسیب‌زنندگی اس‌ یو وی‌های آفرود به طبیعت را به چالش بکشد و هم هوای جیب مالکانش را داشته باشد.

موتور بنزینی لئوپارد با ۱.۵ لیتر حجم و برخوردار از توربوشارژر ۱۹۱ اسب بخار قدرت و ۲۷۳ نیوتون‌متر گشتاور تولید می‌کند. این عدد در کنار ۶۵۰ اسب بخار قدرت و ۷۶۰ نیوتون‌متر گشتاور شگفت‌انگیز موتور برقی رنگ می‌بازد! در واقع لئوپارد ۵ با شتاب صفر تا صد کیلومتر ۴.۸ ثانیه‌ای سورپرایز تازه‌ای را رو می‌کند تا اگر ترکیب هیبت قلدرمآبانه، ظاهر و توانایی‌های آفرودی که به لطف سیستم انتقال قدرت 4WD تقویت هم شده و چهره‌ی حافظ محیط زیست در کنار یکدیگر غریب به نظر برسند؛ اضافه‌شدن شتاب مشابه ابرخودروها هم پیچیدگی و جذابیت‌های ماجرا مضاعف کند.

به لطف ترکیب موتورهای برقی و بنزینی و گیربکس E-CVT مصرف سوخت ۴.۱ لیتر در سیکل ترکیبی، برد پیمایشی ۱۶۰ کیلومتری نزدیک به شرایط واقعی (استاندارد WLTC) و ۲۱۰ کیلومتری شرایط شهری (CLTC) اعداد خوبی هستند که خیال راننده را از بابت پیمایش کافی راحت می‌کنند. باتری‌های ۴۷.۸ کیلووات ساعتی هم ظرفیت مناسبی برای یک خودروی پلاگین هیبرید دارند (با قابلیت شارژ سریع در کمتر از نیم ساعت) که البته با توجه به وزن چشمگیر ۲۹۵۰ کیلوگرمی لئوپارد ۵ پیش‌بینی چنین باتری‌هایی نیز توقع می‌رود.

سیستم تعلیق جناغی دوبل جلو و مولتی لینک عقب ترکیبی مطلوب برای یک اس یو وی آفرود محسوب می‌شوند که در کنار زاویه‌ی حمله‌ی ۳۵ درجه (approach angle) و زاویه‌ی فرار ۳۲ درجه (departure angle) امکان عبور از موانع طبیعی مختلف را به شکلی بهتر و مطمئن‌تر فراهم می‌کند.

جایگاه و رقبای تیگارد لئوپارد ۵

با توجه به ابعاد بزرگ، طراحی جعبه‌ای و خصوصیات و توانایی‌های آفرود که هم در مشخصات فنی و هم چهره‌ی خودرو قابل مشاهده است؛ مهم‌ترین رقبای فانگ چنگ بائو لئوپارد ۵ را می‌بایست در همین کلاس جست‌وجو کرد. تانک ۵۰۰ مهم‌ترین رقیبی است که می‌تواند چالشی جذاب را خصوصاً در مسیرهای آفرود با لئوپارد داشته باشد و هاوال H9 هم تا حدودی با توجه به ابعادش می‌تواند داعیه‌‌دار رقبات با لئوپارد شود، هرچند که تفاوت‌هایی اساسی با آن دارد. شاید اگر از توانایی‌های آفرود صرف نظر کنیم و بیشتر بر ابعاد و قدرت موتور و برقی بودن متمرکز شویم، ایکس پنگ G9 هم در میان گزینه‌هایی که خریداران پیش روی خود می‌بینند قرار بگیرد.

به هرحال باید منتظر ماند و دید که این اس یو وی غول‌پیکر تیگارد موتور با چه قیمتی وارد بازار خواهد شد تا بتوان دقیق‌تر در مورد رقبا و جایگاه آن در بازار صحبت کرد.